Thursday, July 4, 2019

ප්‍රේමයට එහා ( පළමු කොටස)



මු වෙඩිල්ල..
      
                     ඔවුන් රැගත් ජීප් රථය පලාලි යුද හමුදා කදවුරෙන් ගමන් අරඹන විට වෙලාව හවස පහට පමණ විය...
බුද්දි අන්ශ සාමාජිකයින් සය දෙනෙක්ගෙන් සමන් විත වූ එම රථය
ඉහල බුද්දි අන්ශ සාමාජිකයන් දෙදෙනෙක්ද...
පුහුණුව ලැබූ එක් කාන්තා හා පිරිමි බුද්දි අන්ශ  සාමාජිකයන් දෙදෙනෙක්ද...
පුහුනුව ලබන කාන්තා බුද්දි අන්ශ  සාමාජිකාවන් දෙදෙනෙක්ද මේ අතර විය..
කාන්තා සාමාජිකයන් සමග මේ ගමන යාමට හේතුව ලංකාවට විශාල වශයෙන් අවි ගෙන්වන ප්‍රදාන පෙලේ කොටි සාමාජිකයෙක් අත්තඩන්ගුවට ගැනීමේ විශේෂ මෙහෙයුමකටයි...
ඔහු යටතේ බොහෝ සේවය කලේ කාන්තා කොටි සාමාජිකයන් වීමත් ..
ඔහු ගැහැනු පෙරේතයෙකු බවත් විශ්වාස වන්ත කටයුතු මාර්ගයෙන් ආරන්චි වීමත් සමගම මෙවන් මෙහෙයුමක් දියත් කිරීමට ඉහල පෙලේ බුද්දි අන්ශ  සාමාජිකයන් තීරණය කරන ලදී....
ඉතා දක්ශ පුහුණුව ලැබූ මේ කාන්තා හා පිරිමි
සාජන් වරුන් දෙදෙනා යටතේ පුහුණුවේදි දස්කම් දැක් වූ දැනටත් පුහුණුව ලබන කෝප්‍රල් කාන්තා සෙබලියන් දෙදෙනෙකු යොදා ගැනීමට තීරණය කලේ පුහුණුව  ලැබූ හතරක් යෙදවීම මෙවන් අවදානම් තත්වයකදී පාඩුවක් විය හැකියැයි ඉහල නියෝගයන් ලැබූ නිසායි...
"සාජන් රමේශ් සාගල බණ්ඩාර ..."
"සර්..."
"සාජන් පරමේශ්වරී ජේසුදාසන්"
"සර්..."
"කෝප්‍රල් තිසරි සයුරිකා රත්නායක..."
"සර්.."
"කෝප්‍රල් රිස්වි ෆාතිමා.."
"සර්..."
"ආ යූ රෙඩි..."
"යස් සර්.."
"ඕකේ...ඔයාලා හතර දෙනාම දන්නවා මේක රට වෙනුවෙන් ගත්ත තීරණයක්..."
"යස් සර්..."
"මම දැන් ඔයාලගෙ සර් කියන එක අමතක කරන්න...මට ඔයාලගෙ වයසෙ දරුවො ඉන්නවා...ඔය හතර දෙනාම ඉන්නෙ රටට වැඩක් කරන්න පුලුවන් වයසෙ...තුන් දෙනෙක් බැදලා නෑ..."
"අපෙ සාජන් පරමේශ්වරී....බැදලා මාසයක් ඇතුලත මහත්තයා රට වෙනුවෙන් ජීවිතේ පූජා කලා..."
"අනික රමේශ්...පුතා...ඔයාගෙ යාලුවා මගෙ පුතා...ඌ රස්තියාදු ගහනවා ගෙදරින් කකා..අද ඔයා...උන් වෙනුවෙන් රටක් හදන්න කොටි කටට යනවා..."
මේජර් අබේවන්ශ රමේශ්ගෙ පිටට තට්ටු කලේ දෑස් ලාවට බොද වෙද්දි...
"අපේ අලුත් කෙල්ලො දෙන්නා.."
අනිත් කෙල්ලො පව්ඩර් උලන කාලෙ රට වෙනුවෙන් දීපු විහාර මහා දේවි පරපුරේ දරුවො..."
"පරිස්සමට වැඩේ කරන්න..."
"රමේශ් මට උබලා හතර දෙනාම පණපිටින් ඕනි....අරුගෙ බොඩියත් එක්ක.."
"ඕකේ......ආයිත් සාජන් රමේශ්...කාන්තා නිලධාරීන් තුන් දෙනෙක් ...ඔයා විතරයි පිරිමි කෙනෙකුට ඉන්නෙ  ..."
"මතක තියා ගන්න...මේ අපේ රට...අපේ මුතුන් මිත්තො ලේ හොල්ලලා මේක රැක ගත්තෙ....මේක කොටින්ට දීලා බල්ලො වගේ මැරිලා යන්න බෑ..."
"අපේ අත් දෙක උඩ ජීවිතේ තියපු අපේ සින්හල විතරක් නෙමෙයි දෙමල මුස්ලිම් ගොඩක් දෙනෙක් ජීවත් වෙන්නෙ අපිව විස්වාස කරල..."
"එහෙනම්..."
මේජර් හැමෝටම ශේක් හෑන්ඩ් කලා...
මේජර්ගෙ අත්ල මත ඉතිරි අත් පහ එක මත එක වැටෙද්දි
"ජීවිතයට පෙර මාගෙ රට..."
එකවර කියූ ඔවුන් අත් ඉහලට එසෙවුවා.
"හරි රමේශ් ඔයාලට උපදෙස් දීපු විදිහට හැමදේම කරන්න..."
ඒ උපදෙස් අනුව ජීප් රතය නැවතුනා....කොටි සාමාජිකයන්ගේ නිලඇදුම් ඇද ගත් ඔවුන්  මැරුණු කොටි සාමාජිකයන්ට අයත් නිල ලාන්ජන හා තුවක්කු අතට ගත්තා...
මිනිත්තුවක් වත් නොහිතපු රමේශ් තම තුවක්කු බදෙන්  කෝප්‍රල් තිසරිගේ හිසල පහරක් එල්ල කලා.
ඔලුවෙ මදල් පැලී ලේ එන්නට හැරියා...
දෑස කදුලින් තෙත් වෙද්දි  ඇස් තදින් මිරිකා වේදනාව ඉවසා ගත්තෙ මේ දේවල් ගැන මුලින්ම දැනගෙන හිටපු නිසා....
පස් සහිත බෑගයෙන් පස් යුනිෆෝම් වල තවරා ගත් සිව් දෙනා තම මේජර් වරයාට සමු දුන්නා...
................................................
කැලය තුලට රින්ගා ගත් සිව් දෙනා කොටි බල ප්‍රදේශයට ඇතුල් උනේ ගෙදර දොර යහලු මිත්‍ර සම්බන්දතා සියල්ල අමතක කරමින් තම රටේ සාමය සිත්හි දරමින්...
රමේශ් කියන්නෙ තියන කියන පවුලක දෙවනි දරුවා...
ඉන්ජිනේරු සිහිනය බොද වෙද්දි රට වෙනුවෙන් දෙයක් කරන්න ඕනි උනා...
ඒ නිසයි අම්මගෙ  දැඩි අකමැත්තත්..
තාත්තගෙ දැඩි උනනදුවත් මත යුද හමුදාවට බැදුනෙ...
තිබුන උසස් ඉගනීම් සුදුසුකම් හා..දක්ශතා මත වයස අවුරුදු  25 වෙද්දි බුන්දි අන්ශ සාමාජික මේජර් තනතුරක් ලබන්න පුලුවන් උනා...
ඒ පුහුන කාලය තුල සම්බන්ද වූ මෙහෙයුම්  වල දක්ශතා මතයි...
පරමේශ්වරී කියන්නෙ මඩකලපුව පැත්තෙ දෙමල කෙල්ලෙක්...ගෙදර තිබුන අගහිග කම් නිසාම යුද හමුදාවට බැදුනා..
දෙමල පුලුවන් නිසාත් දක්ශතා  නිසාත් ඉදිරියට ආපු ඇය සින්හල නුවර පැත්තෙ යුද හමුදා නිලධාරී කෙනෙක් කසාද බැන්දෙ කදවුරක් තුල ඇති වූ පෙම් සබදතාවක ප්‍රතිපල  විදිහට..
ඔවුන් දෙදෙනාගෙ මදුසමයෙන් දින දා හතරකට පස්සෙ පරමේශ්වරී ගෙ මහත්තයට සම්බන්ද වෙන්න උනේ දරුනු මෙහෙයුමකට...
එහිදි ඔහු රට වෙනුවෙන් ජීවිතේ දුන්නෙ තුරුනු සිත් වල තිබුන බලාපොප්රොත්තු මර දමමින්...        
;තිසරි සයුරිකා...දුටු  ගමන් සිත් පැහැර ගන්නා සුන්දර යුවතියක්...
තම අයියලා දෙන්නම රට වෙනුවෙන්  දිවි පුදපු නාවික හමුදා හා පොලිස් නිලදාරින් දෙදෙනෙක්...
පවුලේ බාලම දියනිය විදිහට දෙමවුපියන්ගෙ අකමැත්ත මත යුද හමුදාවට සම්බන්ද වුනේ පොඩි කාලෙ ඉදන් හිතේ තිබුන හීනෙ සැබෑ කර ගන්න.
රිස්වි ද්‍රවිඩ හා මුස්ලිම් සම්බවයක් ඇති රිස්විට මුස්ලිම් ජාතික මවගෙන් ලැබුනෙ නම විතරයි...
ඉතිරි සියල්ලක්ම හැඩ ගැගුනෙ ද්‍රවිඩ ජාතික පියාට ඕනි විදිහට...
ඇයත් යුද හමුදාවට ආවෙ පවුලෙ අගහිගකම් නිසාමයි....
.............................................
"දැන් මෙතනින් පස්සෙ අපි ගොඩක් පරිස්සම් වෙන්න ඕනි ...උන්ට අපි ගැන සැක හිතෙන්න බෑ...."
"ඕ..කේ..."
"ඊයෙ මිශන් එක නිසා උන් කලබල වෙලා ඇත්තෙ..."
"ඒක අපිම නිර්මාණය  කරපු එකක්...ඒක මේ මිශන්  1 ආරම්බය..."
"අපි උන්ට ශූට් කලේ උන්ව අවුස්සන්න...උන් අපි හිතපු විදිහටම උන්ගෙ ගොඩක් එවුන් ඉස්සරහට දැම්මා...."
"පෙරේදා මිශන් එකේදි උන්ට ගොඩක් ඩැමේජ්..."
"ඒක නිසා අපිට ඕනි උනේ උන් උනෙගෙ මෙහෙ කෑම්ප් වලින් ගෙන්වනවට වඩා දුරින් ගෙන්වනවට..."
"ඉතාමත් විශ්වාසවන්ත රේඩියෝ වේව් (තරංග ) වලින් අපිට ආරන්චි උනා උන්ගෙ දක්ශයො ඉස්සරහට දැම්මා කියලා..."
"උන්ගෙ ඉන්ට් (බුද්දි අන්ශ) එකේ උන්ගෙ බොඩීස් අපිට ලැබුනා..අපි දැන් යන්නෙ උන් වගේ..."
"දැන් මේ පාරෙ යන එන ටෙරාලා (ත්‍රස්තවාදීන් )  ට අපි සෙට් වෙන්න ඕනි...ඒකට අපේ ඇක්ටින් හොදට තියෙන්න ඕනි..."
.........................................
එකවරම ඇහුනෙ ඈතින් එන ට්‍රක් රත කීපයක හඩ...
"ඕ...කේ .....මිශන් ස්ට්‍රාට්..."
********ජීවිතයට පෙර රට....
තමාටම මුමුනාගත් සිව් දෙනා ට්‍රක් රත පැමිනෙන ඉදිරියට ගියා...
රමේශ් දෙවතාවක් නොසිතා තිසරි තමාගෙ කර මතට ගත්තා...
පරමේශ්වරී තිසරිගේ අවිය තමා අතට ගත් අතර රිස්විගේ කොර ගසමින් පරමේශ්වරී ගෙ ඇගට බර උනා...
දූවිලි විහිදුවමින් පැමිණි  පලමු ට්‍රක් රතය ඔවුන් පසු කරගෙන යද්දි දෙවන රතය මද දුරක් ඇදී ගොස් නැවැත්තුවා..
රමේශ් තිසරිව බිම හාන්සි කර ඒ දෙසට දිව ගියා...
"උබලා කොහෙද මෙහෙ???"
"ඊයෙ ආමි කාරයො ගැහුවා....ගොඩක් මැරුනා..."
"අපි හතර දෙනා විතරයි ඉතුරු උනේ...ලොක්කෙක්ගෙ ගෑණියෙකුත් ඉන්නවා"
"උබගෙ නම් මොකක්ද..."
"කෝඩි රාජා...."
"අරුන් කවුද.."
"කෙල්ලො දෙන්නෙකුයි..ලොක්කෙක්ක්ගෙ ගෑණියෙකුයි.."
"නැගපන්..ලොක්කා එක්ක කතා කරමු.."
දමිළ කතා කිරීමට ඇති හැකියාවවට සිව් දෙනාම හිත යටින් පින් දුන්නා.
....................................................................

එසැනින් රමේශ් තිසරිවත් උස්සාගෙන පරමේශ්වරී සහ රිස්වි  සමග ට්‍රක් රතයට ගොඩ උනා...
"ඕනිද??"
රමේශ් වෙත පිටුපස සිටි ත්‍රස්තවාදී තරුණයා දිගු කලේ මත් පැන් බෝතලයක්....
සාජන් පරමේශ්වරීගේ ඉගිය අනුව රමේශ් අතට ගත් බෝතලය කටේ රුවා ගත්තා..ඒත් උගුරක්වත් බිව්වෙ නෑ....
හොදින් මත් වී සිටි අනෙකුත් අයට එය එතරම්    දැනුනෙ නෑ...
එතන සිටි මත් වී සිටි එක් ත්‍රස්තවාදී  තරුණයෙක් සරාගී ලෙස රිස්වි දෙස බලනු දුටු පරමේශ්වරී  ඉක්මන් තීරණයක්  ගත්තා...
"අඩා....තෝ දන්නවද මම කවුද කියලා..."
"රාජේශ් මගෙ මිනිහා බොල...ඊයෙ මාව බලලා එද්දි තමා මිනිහට වෙඩි වැදුනෙ...දැන් මමයි මිනිහා වෙනුවෙන් සංවිධානෙට වැඩ කරන්නෙ..මේ යන්නෙ ලොක්කා හම්බ වෙන්න..
රාජේශ් යනු ඊයෙ ගැටුම් වලින් අල්ලා ගත් ඉහල පෙලේ බුද්දි අන්ශ සාමාජිකයෙක්...
ඔහුගේ බිරිද සියල්ලන්ට රහසින් පලාලි වල සගවා ඇති බව ඔහුගෙන් ලද තොරතුරක් අනුව සොයා ගත් අතර ඇයද සොයා ගත්තා..දැනට ඇය පසු වෙන්නෙ යුද හමුදා අත්තඩංගුවේ
සංවිදානයේ අනෙක් අය එම බිරිද  දැක නොමැති නිසා ඇය ලෙස පෙනී සිටීම පරමේශ්වරී ට ඉතා පහසු දෙයක් විය..
රාජේශ්ගේ නම ඇසීමත් සමගම ට්‍රක් රතයේ සිටි සියලු දෙනා බය මිශ්‍ර ගෞරවයකින් බලන බව සියලු දෙනාට පසක් විය...
ට්‍රක් රතය කදවුරකට ඇතුල් වූ බව පෙනින.තැන තැන ඇති බන්කර් වල කීප දෙනා බැගින් ගිමන් හරින බව පෙනුනි...
"අපි ආවා....මෙතන තමයි තැන..."
රාජේශ් ගේ නමත් සමගම ඔවුන් තම සිව් දෙනාට ගෞරවයක් දක්වන බව දැන් සියලු දෙනාටම පැහැදිලි විය...
"ඒයි කෝඩි රාජා...."
"ලොක්කා නෑ...උදේලු එන්නෙ...දන්නවනෙ...ලොක්කා වැඩක්..."
ට්‍රක් රත රියදුරා කියුවෙ රමේශ්ට ඇහැක් ඉගි වරමින්...
ඔහුගේ ඉගිය අනුව මේ වන විට ඔහු ඇත්තේ ගැහැණියක් සමග බව රමේශ් තේරුම් ගත්තා...
"අලුත් එකක්ද..."
"ඔව්...ඊයෙ ගමෙන් ගෙනාපු එකක්ලු..."
ඔහුගේ හිනාවට රමේශ් එක් උනේ දැඩි පිලිකුලකින්..
"රාජේශ් අයියා ආවම ඉන්නෙ අය බංකරේ..."
"මමත් ඒකෙ ඉන්නම්"
"මේ කෙල්ලො දෙන්නා මාත් එක්ක හිටියාවෙ..එකියක් මගේ උදවුවට හිටපු එකී...අනිකා ඊයෙ අපේ මැරිච්ච උන් එක්ක ආපු එකියක්...ඒකි දැනට මාත් එක්ක හිටියාවෙ...උබලා ශුවර් නෑනෙ"
ඔවුන් සියලු දෙනා පරමේශ්වරී කියූ දෙයට කැමති බව පෙනුනි...
එකවරම ඔවුන් තමා කියන දෙයට කැමති වීමෙන් රාජේශ්ට සංවිධානයේ තිබූ තැන තීරනය කරන්නට පරමේශ්වරී ට එතරම් වෙලා ගියෙ නෑ.....
..............................................................
රට වෙනුවෙන් ඔවුන් ඉදිරියට ....