තුන්වන පරිච්ඡේදය
රමේශ් ඉතිරි සය දෙනා සමග තම බලප්රදේශයේ අවසන් මායිමට වී සිටින විට අනිත් කීප දෙනාගෙ කතාවෙන් උනේ ලොරිය මේ දක්වා ගෙන එන්නේ ඔවුන් සින්හලයා ලෙස හදුන්වන කවුරු හෝ සින්හල පුද්ගලයෙකු බවයි...
"කෝඩණ්නා ..."
"ලොරිය ආවා..."
කලු රෙද්දකින් මුව ආවරණය කර ගත් පුද්ගලයෙකු ලොරියෙන් බැස්සා...
රමේශ් තමා අත වූ මුදල් පාර්සලය ඔහුට දීමට පෙර ඔහු සමග යමක් කතා කරන්නට උත්සහා කලා..
ඒ අතර ලොරියේ පැමිනි කීප දෙනෙක් වැටෙන් මේ පැත්තට ආයුද ගෙනත් දෙද්දී රමේශ් සමග පැමිණි අය ආයුද තම ලොරියට පටවා ගත්තා...
"ගින්දර තියනවද..???"
රමේශ් මුහුණ ආවරණය කල කෙනා සමග කතාවකට මුල පුරමින් සිගැරැට්ටුවක් කටේ රුවා ගත්තා..
ලයිටරය රමේශ් වෙත විසි කල ඔහු වචනයක්වත් කතා කලේ නෑ..
ආයුද පැටවීමට පැය එකහමාරක පමණ කාලයක් ගියා...
රමේශ් අත තිබූ මුදල් පාර්සලය ඔහුට දීමෙන් පසුව ගණුදෙනුව අවසන් උනා..
...........................................
මේ අතර පරමේශ්වරී නන්දුගේ බංකරයට ගියා..
"නන්දූ..."
"සරස්වතී..."
"අද මොකෝ තනියම ???කෙල්ලෙක් නෑ.."
"හහ්...නෑ...අෆ්ෆා...මට මේ පරණ උන් ඇති වෙලා..."
ඒ වන විටත් නන්දු මත්පැන් පානය කර මදක් මත් වී සිටිය බව පරමේශ්වරී තේරුම් ගත්තා..
පරමේශ්වරී තම උඩට ඇද සිටි යුනිෆෝම් හැට්ටය ගැලෙවුවෙ රවුම් කර ටී ශර්ට් එක ඉතිරි වෙද්දි..
"මේ බන්කරේ දාඩිය දානවා නේද...???"
පරමේශ්වරී ගේ සිරුර දෙස කෑදර බැල්ලමක් හෙලූ නන්දු තවත් කෝප්පයක් වක් කර ගත්තා...
"සරස්වතී ගන්නවද...???"
"නැතුව...ඉස්සර රාජේශුයි මායි එකට බොනවා.."
පරමේශ්වරී කියුවෙ කෝප්පයකට මත්පැන් වත් කර යන්තමින් තොල ගාන බව රග පාමින්..
ටිකකින් නන්දුගේ පරන පුරුදු ඉස්මතු වූයෙන් පරමේශ්වරී ගේ ඇග පුරා නෙතු ගමන් කරන්නට උනා..
"මොකද හදිස්සි ....."
"පරමේශ්වරී කියුවෙ තරවට්ටු බැල්මක් හෙලන ගමන්..."
හදිසි නැද්ද??උබව දැක්කම පිස්සු වැටෙනවා"
පරමේශ්වරීට අවශ්ය වූයේ නන්දුව හොදින් මත්පැන් වලින් මත් කිරීමට...
නන්දු පරමේශ්වරී තමන් ලගට ගෙන සිප ගන්නට පටන් ගත්තා...
පරමේශ්වරී හොදින් මත්පැන් වත් කරමින් නන්දුව මත් කලා..
ඒ අතර බංකරයට රින්ගා ගත් රිස්වි හා තිසරි නන්දුගේ ලැප්ටොප් විස්තර තමන්ගේ චිප් වලට බා ගත කරමින් උන්නා..
නන්දුට පුලුවන් උනේ පරමේශ්වරී ව සිප ගැනීමට පමණයි ..
මත් බව වැඩි වූ ඔහු එහෙමම ඇද මතට කඩා වැන්නා..
රාත්රියට නන්දු බොහෝ විට රැය පහන් කරන්නේ කාන්තාවක් සමග බැවින් මේ පැත්තට පැමිනීම අනිත් අයට තහනම් උනා..ඉන් වැඩිම ප්රයෝජන ගත්තෙ මේ යුද හමුදා සෙබලියන් තිදෙනායි...
ඉක්මනින් සියලු තොරතුරු චිප් වල සගවා ගත් ඔවුන් තිදෙනාගෙන් තිසරි සහා රිස්වි තමන්ගේ බංකර් වලට යද්දි නන්දුගෙ ඇදුම් බුරුල් කල පරමේශ්වරී ඔහුට එහායින් හාන්සි උනේ උදේට මේ රංගනයේ ඉතිරිය කරන්නට සිතාගෙන..
......................................
මේ අතර ආයුද රැගෙන රමේශ් බංකරයට ලගා උනා...
"නන්දු අණ්නා ..නන්දු අණ්නා..."
නන්දුට නිදි මතේ ඇහුනෙ තමාව අමතන හඩ..
තමාට එහායින් වැතිර සිටින සරස්වතී දුටු ඔහුගේ මූණෙ ඇදුනෙ තෘප්තිමත් සිනහවක්..
"සරස්වතී...සරස්වතී..."
"ආයුද ගෙනාපු කොල්ලො ඇවිත්...උබ බන්කරයට පලයන්..මම හෙට හම්බ වෙන්නම්...මට වැඩි උනා බන්.."
"වැඩි උනා තමා..."
එසේ කියු පරමේශ්වරී ගස්සාගෙන බන්කරයේ පිටුපස දොරටුවෙන් පැන ගත්තා...
තමාගේ ඇදුම් සකසා ගත් නන්දු බන්කරයේ දොර විවර කලා...
"කෝඩණ්නා ...වැඩේ හරිද..."
"හරි නන්දු අයියා...මේ කෝඩණ්නා අත ගහපු වැඩක් වැරදිලා නෑ.."
"හරි...උදේට ආයුද ගනිමු... උබ නිදා ගනින් කොල්ලො"
"ශිව රාජා..උබ කොල්ලො දෙන්නෙක් එක්ක ඕක මුර කරපන් .."
රමේශ් බංකරේට ආවෙ හෙට උදේම තිසරිව දකින බලාපොරොත්තුවෙන් ...
..........................................................
"නැගිටපන් ආමි කාරයා..තොපි හිතුවද අපිව රවට්ටන්න..."
රමේශ් ඇහැරුනේ කෑ ගහන සද්දෙට...
රමේශ්ගෙ අත් ගැට ගහල පිටටට තුවක්කුව තිබ්බ තරුණයා රමේශ්ව ඉදිරියට තල්ලු කලා.......
රමේශ් දැක්කෙ පෝලිමට අත් බැදලා දණ ගස්සවලා තියන කෙල්ලො තුන් දෙනා...
වටේ පිටේ උන් උන්නෙ අවි අමෝරාගෙන...
නන්දුගේ හිස පැත්තකින් ලේ ගලද්දී ඔහු අසල හිටගෙන හිටියේ ඉතා රෞද්ර පෙනුමැති තවත් අයෙකි...
"ක්රිශ්නා...!!!!!"
රමේශ්ට එකවරම සිහියට නැගුනෙ ඉහල කොටි බුද්දි අන්ශ සාමජිකයෙකුගේ පින්තූරයකි ....
ඔහු සෑම ඉදිරිපෙල මෙහෙයුමක් සදහාම උපරිම මගපෙන්වීම ලබා දෙන්නෙකු ලෙස ත්රස්තවාදී තොරතුරු අතර තිබූ බව මේ වන විට රමේශ්ටත් පරමේශ්වරීටත් අවබෝද වී හමාරය..
"ආ....එතකොට මේකිද මේ රාජේශ් අණ්නගෙ ගෑනි...සරස්වතී..."
"උබ ...උබ කවද්ද කියපන් මගෙ අක්කා උනේ....කියපන් කෝ මගෙ අක්කා..."
ක්රිශ්නා ගේ හඩින් සිව් දෙනාටම උන් හිටි තැන් අමතක උනා...
"දෙයියනේ.මේ ඒ කියන්නෙ රාජේශ්ගෙ මස්සිනා...සරස්වතීගෙ මල්ලි..."
පරමේශ්වරී ට පා පහරක් එල්ල කල ඔහු පරමේශ්වරී ගේ එක අතක් බූට් එකෙන් පෑගුවා...
ඉතා දැඩි පෙනුමකින් ක්රිශ්නා දිහා බැලුවා විනා පරමේශ්වරී ගේ මුහුනේ කිසිදු වේදනාවක සලකුනක්වත් පහල උනේ නෑ....
"කියපන්.....කෝ අපේ එවුන්...."
රිස්විට පා පහරක් එල්ල කල ක්රිශ්නා කෑ ගැහුවෙ උමතුවෙන්...
නන්දු ලගට ගිය ඔහු නන්දුගේ කෙස් වලින් අල්ලා තවත් අතුල් පහරක් එල්ල කලා..
"කියපන්....කියපන්...මුන් කවුරුහරි උබේවත් රාජේශ්ගෙවත් බංකරේට ගියාද.."
"ඉල්ලෙ අණ්නා "
නන්දු ගොත ගැගුවෙ පරමේශ්වරී දෙස කන්න වගේ බලමින්...
"මුන් අරන් පලයන්....මෙහෙට ආවෙ මොන අරමුනකින්ද කියන එක දැන ගන්නම්කම් ගහපන්..."
ක්රිශ්නාගේ අණින් සිව් දෙනාම කලුවර බංකරයකට ගෙන ගියා...
ඒ අතර තුර රමේශ් බැලුවේ තිසරි දෙසයි...ඒ ඇස් වල තමන් වෙනුවෙන් යමක් ලියවී ඇති බව රමේශ්ට දැනුනා..
අද උදෙන්ම ඒ දෑස දෙස බලා ආදරේ ප්රකාශ කිරීමට හිටියත් අවසානයේ උරුම වූ දෙය ගැන රමේශ්ට දැනුනෙ කේන්තියක්...
නොසිතූ ලෙස සිදු උන මේ සිදුවීම නිසා මේ වෙනකොට දියත් කරගෙන ආපු ප්ලෑන් එකේ දෙවනි කොටස ක්රියාත්මක කිරීම හැර වෙන විකල්පයක් නොමැති බව පරමේශ්වරී වටහා ගත්තා...
දැන් එයට කාලය හරි බව පරමේශ්වරී ඉගි කරද්දිත් රමේශ් එය නොදැක්කා සේ හිටියෙ එලෙස කිරීමට හිත ඉඩ නොදුන් නිසා..
නැවතත් ක්රිශ්නා පා පහරක් පරමේශ්වරී ට එල්ල කලේ සරස්වතීට වෙච්ච දේ අහන ගමන්..
තව දුරටත් මෙලෙස නිහඩව සිටීම සිව් ජීවතම අනතුරේ හෙලීමක් බව රමේශ් මෙන්ම තිසරිත් තේරුම් ගත්තා ...
ඒත් රමේශ්ට කලින් තිසරි ඉස්සර උනා...
එකවරම නැගී හිටපු තිසරි රිස්විට පා පහරක් එල්ල කලේ හිතන්නවත් ඉඩක් නොතියා...
"රාජේශ් අණ්නව මරලා දාලා සරස්වතී අක්කව අල්ලගෙන උබලා දෙන්නා අපිව ගොනාට ඇන්දුවද....කියපන්...ප## බැල්ලි...."
තිසරිගෙත් රමේශ්ගෙත් මේ රංගනය අපේක්ශාවෙන් සිටි තිසරි බිම පෙරලෙමින් පා පහර දැඩි බව මවා පෙන්නුවා..
"කෝඩණ්නා ...කෝඩණ්නා ...කතා කරපන්...ඇයි උබ මෙහෙම නිශ්ශබ්ද ???"
රාජේශ් අණ්නට තිබ්බ ආදරේ නිසා අපි සරස්වතී අක්කක දැකලා නැති නිසා අපි දෙන්නා මුන් දෙන්නට රැවටුනා...
"කෝඩණ්නා ...නැගිටපන්...මරලා දාපන් මුන් දෙන්නව..."
තිසරි කෑ ගැහුවෙ දැඩි ආවේගෙකින්...රිස්විගෙ කොණ්ඩෙ මුලින් අල්ලමින් රිස්විව නැගිට්ටමීන්
තවමත් නිහඩව සිටින රමේශ් පිලිබදව තිසරිට දැනුනෙ කේන්තියක්...
ඔවුන් සිව් දෙනාගෙ මෙහෙයුමේදි ඔවුන් හදුන්වා දුන්නේ පරමේශ්වරී හා රිස්වි යනු රාජේශ්ගේ බිරිද හා ඇගේ අත් උදවු කාරිය ලෙසත්..
රමේශ් සහා තිසරි රාජේශ් සමග මෙහෙයුමට සම්බන්ද වූවන් ලෙසත් ...
එබැවින් ඔවුන් සිව් දෙනාගෙන් යම් අයෙකුගේ අනන්යතාව හෙලි උනොත් අනෙක් දෙදෙනා ඔවුන්ට විරුද්දව ඉදිරිපත් වීම මෙහෙයුමේ අතුරු සැලැස්මක් වූයේ සිව් දෙනාගෙම ජීවිත ආරක්ශාවට එය වැදගත් නිසා...
රාජේශ්ගේ බිරිද සරස්වතී පවසපු ආකාරයට රාජේශ් තමන්ගේ බිරිදව සංවිධානයේ කාටවත් අදුන්නලා දීලා තිබුනෙ නෑ.
ඒත් ක්රිශ්නා කියන්නෙ සරස්වතීගෙ මල්ලි කියන එක මේ සිව් දෙනාගෙන් කවුරුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ...
ක්රිශ්නා හදුනා ගත්තෙ පරමේශ්වරී ව මිසක් කෝඩි රාජා නොවන බව සිව් දෙනාම තේරුම් ගත්තා...
ඒකයි තිසරි මේ රංගනය ආරම්භ කලේ...
එක වරම නැගී සිටි රමේශ් ක්රිශ්නා අත තිබූ අවිය උදුරාගෙන තමන්ගෙම හිසට තියා ගත්තා...
"නන්දු අයියට ගහන්න එපා ක්රිශ්නා අණ්නා...මට ගහපන්...මාව මරලා දාපන්..මේ හැම දේටම වග කියන්න ඕනි මම..."
"මමයි මුන් දෙන්නව ගෙනාවෙ...උන්ගෙ රගපෑමට මම රැවටුනා.."
"ආමි කාරයො එක්ක හැප්පිච්ච මට මේ ගෑනු දෙන්නට රැවටුනා..මාව මරපන්.."
"ආමි කාරයො එක්ක හැප්පිච්ච මට මේ ගෑනු දෙන්නට රැවටුනා..මාව මරපන්.."
මේ සිදු වන දේ ගැන ක්රිශ්නා , නන්දු විතරක් නෙමෙයි වටේ හිටපු අයත් බලන් හිටියෙ ගොඩක් පුදුමෙන්...
"නන්දු මේ කවුද??"
"රාජේශ් අණ්නා ලග හිටපු කොල්ලෙක්..."
නන්දු උත්තර දුන්නෙ බයෙන්..
ක්රිශ්නා ඒ පිලිතුරෙන් සෑහීමකට පත් වූ බව පෙනුනෙ නෑ...
"මට විස්තර ටිකක් කියපන්.."
"මගෙ අණ්නා තමයි ශිවා...අණ්නා මලාට පස්සෙ මාව වැඩට ගත්තෙ රාජේශ් අණ්නා ..ආමි එකේ ඩීටේල්ස් හොයපු
එක තමයි මගෙ රාජකාරිය උනේ..."
එක තමයි මගෙ රාජකාරිය උනේ..."
"මට රාජේශ් අණ්නා කියුවා සරස්වතී අක්කා බලන්න යනවා කියලා...එහෙදි ආමි එකෙන් ඇටෑක් කලා කියලා තමයි මට කොල්ලො එක්ක එන්න කියුවෙ."
"මම 60ක් එක්ක ආවා.මේ කෙල්ල විතරයි ඉතුරු...රාජේශ් අණ්නගෙ පන ගියෙ මේ අත් දෙක උඩ..."
"ටික වෙලාවකින් තමා අපිට මුන් දෙන්නා හම්බ උනේ..."
"රාජේශ් අණ්නා මට කියලා තිබුනා සරස්වතී අක්කට පුහුනුව දෙනවා කියලා හදිස්සියක් උනොත් කියලා.."
"ඉතින්...මම අවිස්වාස කලේ නෑ...."
ශිවා යනු මරාගෙන මැරෙන ප්රබල පෙලේ කොටි සාමාජිකයෙක්.ඔහු මිය ගියේ කොලබට එල්ල කල මරාගෙන මැරෙන ප්රහාරයකින්..
ඔහුගේ බාල සහෝදරයා රාජේශ් සමග වැඩ කරන බව ක්රිශ්නා දැන සිටියා..එබැවින් ඔහු රමේශ්ව විස්වාස කලා...
"මම මුන්ව මරලා දානවා..."
ක්රිශ්නා අවියද රැගෙන පරමේශ්වරී ලගට ගියා...
ඒ ඇසිල්ලෙන් පරමේශ්වරී ලගට පැමිනි තිසරි ..
"එපා අණ්නා එපා...මුන්ගෙන් අපිට ගොඩක් දේවල් දැන ගන්න පුලුවන්..එකක් දෙකක් අනිනකොට කියයි.."
තිසරි කියුවෙ පරමේශ්වරී බිමට තල්ලු කරන ගමන්..
ක්රිශ්නාට තිසරි ගැන පැහැදීමක් ඇති උනා..
"උබේ නම මොකක්ද "
"මංගම්මා..."
"මංගම්මා...උබ මුන් දෙන්නව බලා ගනින්.මම තව කොල්ලො දෙන්නෙක් එවන්නම්..කෝඩණ්නා උබ මුන් දෙන්නා ගැන විස්තර හොයපන්.."
................................................
ඒ නාටකය එතනින් අවසන් වීම පිලිබදව සිව් දෙනාටම දැනුනෙ ලොකු සැනසීමක්..ඒත් දැන් තම ශක්තිය දෙකෙන් එකක් දක්වා අඩු වී ඇති බවත් තමන් වැඩිපුර ආරක්ශා විය යුතු බවත් පැහැදිලි...
අඩි දෙකේ දෙකේ කම්බි සිරමැදිරි දෙකක පරමේශ්වරී සහා රිස්වි ව සිර කරනු ලැබුවා..
ආහාර දීම තහනම් කර තිබුනත් කුඩා ආහායක් හා ජලය ලබා දීමට තිසරි ක්රම සොයා ගත්තා..
........................................................
එදා රාත්රියෙව්දි රමේශ් තිසරිව හොයාගෙන බංකරයට ආවා...
"මංගම්මා ..."
"කවුද??"
"කෝඩණ්නා .."
වටේ කවුරුහරි හිටියොත් සැක නොහිතෙන්න දෙන්නම ටිකක් හයියෙන් කතා කලා..
"සාජන් ...!!!"
"තිසරි.."
"අපි දැන් මොකද කරන්නෙ...අපි පුලුවන් ඉක්මනට ටාගට් එක ගන්න ඕනි..මම හිතන්නෙ නෑ ක්රිශ්නා අපිව සීයට සීයක් විස්වාස කලා කියලා.."
තිසරි වේගයෙන් කියවගෙන යනදිහා රමේශ් බලාගෙන හිටියෙ හදවත කඩා වැටෙද්දි...
ඒ ඇසිල්ලෙන් තිසරිව තමන් ලගට ඇදලා ගත්ත රමේශ් තිසරිව තමන්ගෙ ලයට තද කර ගත්තා...
"සා...ජන්...!!!"
තිසරි අකුරු ගැලපුවෙ බිදෙන හඩින්...
"මට සමාවෙයන් මගෙ මැනිකෙ...අපි මේ කැප වෙන්නෙ අපෙ අම්මව රැක ගන්න..මේ රට අපෙ අම්මා.."
"අනේ ඇයි සාජන් සමාව ඉල්ලන්නෙ..?"
නිල ඇදුමට යටින් ඇති ගැහැනු හිත උඩට මතු උනේ ඉකියකුත් එක්ක.
"තමන් ආදරේ කරන කෙනාගෙන් කෙල්ලෙක් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ ආරක්ශාව..ඒත් මට උබ රැක ගන්න බෑ මැණිකෙ..මට උබව මේ මාරයො ගොඩේ තියන්න වෙලා.."
"මොනාද සාජන් මේ කියන්නෙ ...??"
"මම ඒ තරම් දුර්වල බොලද කෙල්ලෙක් නෙමෙයි.මගෙ අයියලා දෙන්නම රට වෙනුවෙන් ජීවිතේ දුන්නා..මට මගෙ ජීවිතේ මේ රට තරම් වටින්නෙ නෑ මහත්තයෝ ..."
කෙල්ලගෙ ඒ වදන් වලට කොල්ලට දැනුනෙ ආඩම්බරයක්..
ඒ මූන දෝතින්ම ගත්ත කොල්ලා.මූනට වැටිලා තිබුන අකීකරු කෙහෙරැලි පිටිපස්සට කලා...
රමේශ් ඒ ඇස් වලට එබුනෙ අවසරයකින් තොරව.
කොතරම් දැඩි හිතක් උනත් පිරිමියෙක්ගෙ ආදරේ ඉස්සරහ බොලද සියුමැලි වෙනවා
තිසරි කියන්නෙත් යෞවනත්වය අතේ ගුලි කර ගත්ත කෙල්ලෙක්...රමේශ්ගෙ සුසුම්වල උණුසුමට ඒ දෑස් පිය උනේ අපූරුවට ...
ඒ මූනෙ සුන්දරත්වය කලබලේකින් තොරව රස විදපු රමේශ් ඒ නලලත මත පලමු හාදුව සටහන් කලා..
"මම දන්නවා මැණිකෙ...උබ මට ආදරෙයි ..මමත් උබට ආදරෙයි ..මම බොරු බලාපොරොත්තු දෙන්නෙ නෑ..ඒත් මම ජීවත් වෙනකම් උබත් එක්ක ඉන්නවා..."
තිසරිගෙ ඇස් වලින් කදුලු බේරෙද්දි රමේශ් ඒ නෙතු සිප ගත්තා...ඒ මූන පපුවට තද කරගෙන ගොඩක් වෙලා හිටපු රමේශ් බංකරෙන් ගියෙ එලිය වැටෙන්න ලන් වෙලා..
.
....................................
.
....................................
""ආමි එකෙන් හොදටම ඇටෑක් කරනවා..ඉස්සරහා හිටපු උන් ඔක්කොමවගේ ඉවරයි..අපෙන් කොල්ලො කෙල්ලො ටිකක් ඉල්ලුවා..""
""හවස ආපු රේඩාර් වලට අනුව කණ්ඩායම් දෙකක් පිටත් උනේ කෝඩණ්නා හා ක්රිශ්නා යටතෙ...""
මුලින්ම ඉදිරියට ගියෙ ක්රිශ්නාගේ කණ්ඩායම ...
රමේශ් තුවක්කුව මානමින් වැරදි ඉලක්කයන් අල්ලමින් කණ්ඩායම සමග ඉදිරියට ගියා...ඉදිරියෙන් ආපු අණ යටතෙ කණ්ඩායම් දෙකම පසු බැස්සෙ යුද හමුදාව සන්නද්ධ ව මෙහෙයුමට සම්බන්දව සිටි නිසා..
ඒත් අවසානයේ අවාසනාවට රමේශ්ගෙ අතට වෙඩි වැදුනා..
..............................
රමේශ්ව කදවුරට රැගෙන එන විට තිසරි දුවගෙන ආවෙ අවසිහියෙන් වගේ..
"මංගම්මා ..""
".කෝඩණ්නා ට හොදටම තුවාලයි..බෙහෙත් ටිකක් දාලා නිදා ගන්න දීපන්.."
""අපෙ කොහොමත් ගොඩ දෙනෙක් ඉවරයි.උන් ගොඩක් ලෑස්ති වෙලා ඉදලා තියනවා..අපි ඉක්මනට රිටර්න් එක දෙන්න ඕනි..""
""අපේ තුවාල උන් ඔක්කොම බලපන්..""
ක්රිශ්නා පිටව ගියෙ අණ ගොඩක් දීලා..
කට්ටිය එහෙ මෙහෙ වෙනකම් ඉදලා තිසරි රමේශ්ට ලන් උනා..
"අනේ මගෙ මහත්තයෝ...ඔයාට කොහොමද...??"
"කලබල වෙන්න එපා.මට ප්රශ්නයක් නෑ...අපේ අය ලගටම ඇවිත්.මේකෙන් මුන්ට ගොඩක් ඩැමේජ්.අපි නොගියත් හොයා ගත්ත දේවල් ඉක්මනට අපේ අය අතට යවන්න ඕනි.ඔයා රිස්විගෙන් ඒ ටික ඉල්ලන් පනින්න.."
"මම ..මේ මම ඔයා මෙහෙ ඉද්දි...ඒක කීයටවත් වෙන්නෙ නෑ.."
"කියන දේ අහනවා..."
"මට බෑ සාජන්...කියුවනෙ.."
කෙල්ල එහෙම කතා කලේ තමන්ගෙ තීරනේ වෙනස් නොකරන්න බව කොල්ලා තේරුම් ගත්තා.වෙනදාට වඩා නිල තල වලට එහා ගිය හදවත් බැදීමක් ඇති නිසා තිසරිව යැවීම කල නොහැක්කක් බව රමේශ් තේරුම් ගත්තා..
"හරි එහෙනම් රිස්විවයි පරමේශ්වරී වයි පන්නමු.ඒත් කොහොමද??"
මම කියන විදිහට කරන්න..
රමේශ් විය යුතු දේ තිසරිට පැහැදිලි කලේ බොහොම සීරුවට
..................
රට වෙනුවෙන් ඔවුන් පෙරට.